Статьи
 

Хронологический указатель трудов К.А. Пищулиной

15.1983

110. Жаулап алудың зардаптары // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 142–152-б.

111. Моғолстан // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 160–169-б.

112. Темір әскерінің Ақ Орда мен Моғолстан территориясына шапқыншылығы // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 169–183-б.

113. Ақ Орданың, Моғолстанның, Әбілқайыр хандығының мемлекеттік-әкімшілік құрылымы // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 194–200-б.

114. Шаруашылықтың жандану процесі // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 201–207-б.

115. Феодалдық қатынастардың дамуы // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 225–239-б.

116. Қазақ халқы құрылуының тарихи алғы шарттары // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 248–257-б. (Г.Ф. Дахшлейгер, Б.Е. Көмеков, А.Х. Марғұланмен бірлесе жазған).

117. Қазақ халқының құрылуы // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 260–265-б. (Г.Ф. Дахшлейгер, Б.Е. Көмеков, А.Х. Марғұланмен бірлесе жазған).

118. Қазақ хандығының пайда болуы және нығаюы // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 265–274-б.

119. Қазақ хандығының дәуірлеуі // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 275–285-б. (Т.И. Сұлтановпен бірлесе жазған).

120. XVI ғасырдың екінші жартысындағы Қазақ хандығы // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 285–294-б. (Көшімнің Сібір хандығы туралы тексті Н.Н. Мингулов жазды. 292–294-б.).

121. Қалалар мен елді мекендер // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 317–337-б. (К.М. Байпақовпен бірлесе жазған. Ақша айналысы туралы тексті Р.З. Бурнашева мен В.Н. Настич жазды. 335–337-б.).

122. Патриархаттық-феодалдық қатынастар // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 337–349-б. (Г.Ф. Дахшлейгер, Т.И. Сұлтановпен бірлесе жазған).

123. [Карта:] XIV–XV ғасырдың бірінші жартысындағы Қазақстан // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 178–179 беттер арасындағы қыстырма бет.

124. [Карта:] XV–XVII ғасырлардағы Қазақстан // Қазақ ССР тарихы. Көне заманнан бүгінге дейін. Бес томдық. [Бас ред. алқа:… А.Н. Нүсіпбеков (бас ред.) және т.б.]. Т. 2. Феодалдық қатынастардың дамуы. Қазақ халқы мен Қазақ хандығының құрылуы. Алматы: Ғылым, 1983. 282–283 беттер арасындағы қыстырма бет.

125. Нүсіпбеков Ақай // Алматы. Энциклопедиялық анықтама. Бас ред. М.Қ. Қозыбаев. Алматы: Қазақ Совет энциклопедиясының Бас редакциясы, 1983. 435-б.

126. Тарих, археология және этнография институты // Алматы. Энциклопедиялық анықтама. Бас ред. М.Қ. Қозыбаев. Алматы: Қазақ Совет энциклопедиясының Бас редакциясы, 1983. 526-б.

127. Письменные восточные источники о присырдарьинских городах Казахстана XIV–XVII вв. // Средневековая городская культура Казахстана и Средней Азии: Материалы Всесоюзного совещания 13–15 мая 1981 г., г. Алма-Ата / Под ред. Б.А. Тулепбаева. Алма-Ата: Наука, 1983. С. 165–177.

128. "Бахр ал-асрар" Махмуда ибн Вали как источник по социально-экономической истории Восточного Туркестана XVI–XVII вв. // Казахстан, Средняя и Центральная Азия в XVI–XVIII вв.". (Ответ. редактор член-корр. АН СССР Б.А. Тулепбаев). Алма-Ата: Наука, 1983. С. 34–88.

Назад  1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30    31    32    33    34    35    36    37  Вперед
16 октября 2009      Автор: admin      Просмотров: 75866      

Другие статьи из этой рубрики

К. А. Пищулина и развитие историко-востоковедной науки в Казахстане

В 2009 году исполняется 75 лет со дня рождения и 50 лет научной деятельности видного ученого Республики Казахстан, ведущего историка-медиевиста и востоковеда Клавдии Антоновны Пищулиной. Всю свою научную деятельность К.А. Пищулина посвятила изучению позднесредневековой истории Казахстана и Центральной Азии. Ее появление в казахстанском востоковедении совпало с началом формирования собственной историко-востоковедной школы советского Казахстана в дальнейшее развитие которой она внесла свой личный немалый вклад как профессиональный востоковед – иранист и тюрколог. Многие ее научные открытия дошли до своего читателя через многотомные издания "Истории Казахстана" и "Казахской энциклопедии". В подобных фундаментальных коллективных изданиях зачастую остаются в тени конкретные авторы этих трудов, поскольку это не индивидуальные статьи и монографии, но изложенные в них идеи и мысли быстрее всего получают распространение. Благодаря этим трудам многие научные открытия К.А. Пищулиной получили всеобщее признание и на протяжении многих лет тиражируются в различных изданиях, научных монографиях и статьях, учебниках и учебных пособиях, республиканских и региональных энциклопедиях, справочниках.

Канат Ускенбай. К проблеме аутентичного наименования Казахского ханства (на примере Михман-наме-йи Бухара Фазлаллаха Ибн Рузбихана Исфахани)

Проблема аутентичного наименования Казахского государства позднего средневековья XV–XVII вв. прежде не вычленялась в отдельную исследовательскую проблематику. Как показывает опыт татарстанских коллег [1], такая постановка может быть продуктивной как в вопросе установления названия государства, так и в выяснении государственного устройства, этносоциального состава, территориальных границ. Данная публикация обращает внимание исследователей на сведения в целом широко известного персоязычного сочинения "Михман-наме-йи Бухара" Ибн Рузбихана Исфахани о наименованиях Казахского государства – Казахского ханства. В контексте названия данной публикации сведения этого источника не привлекались.

Илиуф Хаджи-Мурат. Кто вы, чала-казаки? Этиология слова.

Историки и этнографы едины во мнении о том, что прежнее казахское общество состояло из трех социальных слоев. Высшее положение в ее архитектонике занимали представители сословия aq süyek (букв. ‘белая кость’), в которое включались чингизиды-töreler (töre, букв. ‘закон’), и потомки первых проповедников ислама-hodjalar (hodja, букв. ‘хозяин, господин’). Потомки Чингиз-хана, известные также под обобщающим именем töre süyek, имели титул султана и право занимать ханский престол. Отметим, что приведенное сложное название, сокращенное до слова töre, приобрело в казахском языке значения ‘историч. чингизид; аристократ; господин; иронич. начальник’. Среди группы hodjalar, иногда именуемой сословием asıl süyek (букв. ‘благородная кость’), особо почитаемыми были потомки пророка Мухаммеда – сеиды (seyitter). Принадлежность к высшим стратам общества была обусловлена происхождением. Казахская аристократия обладала особым социально-правовым статусом, занимала привилегированное положение в структуре общественных отношений.

С.К. Ибрагимов. «Михман-намеи бухара» Рузбехана как источник по истории Казахстана XV—XVI вв.

Среди сочинений среднеазиатских авторов, имеющих отношение к истории Казахстана XV—XVI вв., особое место занимает труд Рузбехана "Михман-намеи Бухара". Абулхаир Фазлаллах бен Рузбехан бен Фазлаллах ал-Хунджи ал-Исфагани родился в 60-годах XV в. и большую часть своей жизни провел в Ираке. По своим религиозным убеждениям он был воинствующим суннитом. Поэтому, когда в 1502 г. Ирак был завоеван шахом Исмаилом Сефеви, устроившим массовое избиение суннитов, Фазлаллах бен Рузбехан бежал в Хорасан. Здесь он вошел в число придворных литераторов одного из последних тимуридов Султан-Хусейна. В начале XVI в., когда войска Шейбани-хана разрушили империю тимуридов, он переходит на его сторону и становится одним из его приближенных. Получив блестящее по своему времени образование в области мусульманской теологии и законоведения, Разбехан написал ряд трудов на персидском и арабском языках.

Ч.Ч. Валиханов. О киргиз-кайсацкой большой орде.

Заилийский край занят двумя главными родами Большой орды: албанами и дулатами с частью чапраштов, никогда отсюда не выходивших на правый берег Или. На востоке в Илийскую долину иногда выходят дикокаменные киргизы из рода бугу, родовые кочевья которых находятся на юго-восточной стороне Иссык-Куля, а на западе — из родов султы и сарыбагыш, чьи кочевья находятся также на юго-западном берегу того же озера и в окрестностях Пишпека (укрепления, находящегося за Чу и принадлежащего ташкентцам). Западная граница кочевьев албанов есть р. Турген; они кочуют даже и в китайских владени­ях, платя последним ничтожную дань, К западу от албанов, т.е. от Тургена, кочуют дулаты и чапрашты (смежно) до истоков р. Чу и далее за ней через р. Талас из ташкентских городов и укреп­лений.
 
 
"Евразийский исторический сервер"
1999-2017 © Абдуманапов Рустам
Вопросы копирования материалов
письменность | языкознание | хронология | генеалогия | угол зрения
главная | о проекте